Column
Column: Ramadan (vast wel)
18 september 2008De ramadan houdt in dat moslims zich van zonsopgang tot zonsondergang onder andere onthouden van eten en drinken. Miljoenen moslims over de hele wereld doen een maand lang mee aan de ramadan die wordt afgesloten met het suikerfeest. Met de start van de ramadan dit jaar op 1 september werd gelijk de aftrap voor het ramadanfestival gegeven. Het ramadanfestival is voor iedereen ongeacht achtergrond of religie toegankelijk. Op de website van het ramadanfestival wordt een kalender bijgehouden van de activiteiten die tijdens deze maand plaats vinden. Op straat zie je ook reclame op allerlei bilboards om men erop dat attenderen dat er genoeg te doen is in deze voor moslims bijzondere maand.
Volop publiciteit zou je denken met name in de randstad zou je verwachten dat iedereen nou toch wel weet dat het voor moslims de vastenmaand is. Het tegendeel is waar. Zo was een werkgever in Amsterdam compleet verrast door het feit dat halverwege september de ramadan inmiddels al begonnen was. Hij kwam hier achter doordat de islamitische sollicitante niet inging op zijn aanbod om wat te drinken. In zijn nieuwsgierigheid vroeg hij de sollicitante waarom zij dan als moslima geen hoofddoek draagt. De sollicitante had hier niet direct een antwoord op en het verraste haar dat hij inging op de religie. Het was een positief gesprek waarin werd aangegeven dat ze in deze organisatie openstaan voor mensen van allerlei soorten achtergrond. Maandag mag ze beginnen.
Tien minuten van dat gesprek ging over de religie, zo vertelde hij dat hij als Limburger in Amsterdam moest acclimatiseren. Het verschil tussen Amsterdammers en Limburgers moet volgens mij wel enorm zijn, want het lijkt erop dat iedereen die ik tegenkom en zijn of haar roots in Limburg heeft liggen zich in Amsterdam een allochtoon voelt.
Persoonlijk kom ik als moslima ook bepaalde vooroordelen tegen. Zo had ik vandaag een gesprek met een nieuwe opdrachtgever. Aan tafel zaten twee vrouwen en één man. Zelf was ik in het gezelschap van een vrouwelijke collega. De man in kwestie -ook iemand met een Marokkaanse achtergrond- bood mijn collega iets te drinken aan, zelf hadden hij en zijn collega’s al de kopjes koffie en thee voor zich staan, en tegen mij zei hij: ‘O jij hoeft zeker niet?’. Impliciet is hij ervan uit gegaan dat ik met een Marokkaanse achtergrond vast mee zou doen aan de ramadan. Nou is dit ook wel het geval, maar de oordelen. Hij, met een Marokkaanse achtergrond die niet vast, voor mij uitmaken dat ik wel vast. Ik beslis wel voor mezelf.
Najat Bay