Column: Volgende keer begin ik echt op tijd

Thema: Diversiteit

Sector: Lerarenopleiding

Column: Volgende keer begin ik echt op tijd

3 april 2008

Ik lig in bed en denk: morgen moet ik een column inleveren. Onderwerpen zat, maar ik krijg geen letter op papier. Dus heb ik de computer maar afgesloten en ben ik van ellende in mijn bed gaan liggen.

Ik lijk wel een student met uitstelgedrag. En als ze het werk dan te laat inleveren (door allerlei, uiteraard legitieme redenen) beloven ze altijd beterschap. ‘De volgende keer begin ik echt op tijd. Echt.’
Dit kan ik me niet permitteren. Ik heb een voorbeeldfunctie. Dus sta ik op, zet de computer weer aan en open Word. Ik pak mijn aantekeningen erbij en kijk naar de lijst mogelijke onderwerpen voor een column.

Er liepen echte Marokkaanse jongens rond. Daar kon je mee in gesprek. Dat vond ik wel origineel.

Ik zie iets over een kerstpakket. Dat is nu, in april, een beetje achterhaald. Volgende: een aankondiging van een studiedag over Marokkaanse jongens (met als ondertitel: zijn ‘t schatjes of ratjes). In eerste instantie wilde ik niet naar de studiedag. Veel te gênant. Maar het bleek leerzaam. En leuk. Dat kwam door het interactieve ‘live’-element: Er liepen echte Marokkaanse jongens rond. Daar kon je mee in gesprek. Dat vond ik wel origineel. Maar goed, daar heb ik nu al over geschreven.

Wat staat er nog meer op mijn lijstje? Ah, natuurlijk. Taalgebruik. Allochtone studenten worden er gek van dat ze alleen maar feedback krijgen over het verkeerd gebruiken van lidwoorden en voornaamwoorden ( de/het, deze/die). Alsof dat het enige aspect is van taal. Zij maken zich niet alleen zorgen over de grammaticale kant, maar vragen zich daarnaast het volgende af: Hoe spreek je docenten en stagebegeleiders aan? En: mogen we praten met ouders op de stagescholen? Zo ja, hoe doe je dat?
Als het aan de studenten ligt komt daar een training voor: een soort omgangsvormen gericht op taalgebruik. Dat vind ik best een goed idee. Maar het idee is nog niet uitgewerkt, dus daar kan ik nog niets over schrijven.

Even zien wat er nog meer op mijn lijstje staat. ‘Als je voor een dubbeltje bent geboren, kun je best een kwartje worden’. Oh ja, een heel interessant artikel over hoe mensen uit een lage sociale status groep gemotiveerd kunnen worden hun maatschappelijke positie te verbeteren. Meer heb ik echter nog niet gelezen. Jammer, want anders had ik er over kunnen schrijven.
Nu ben ik moe, maar morgen lees ik de rest van het artikel. En de volgende keer begin ik op tijd. Echt.

Erica Stedenburg