sbo Sectorbestuur Onderwijsarbeidsmarkt

Ik hou niet van wachten

2 juni 2009

Ik hou niet van wachten. Sterker nog, ik heb er een hekel aan. Daarom kom ik zelf altijd te laat, dan weet ik zeker dat de andere partij er al is. Behalve bij mijn beste vriendin C. Met haar spreek ik een half uur eerder af, dan is ze soms op tijd. Ook bij studenten werkt zelf te laat komen niet. Er is er altijd wel een die door het openbaar vervoer, rijles of een lange rij bij Hennes & Maurits zo laat komt dat de les al half voorbij is.

Met smart wacht ik op een teken van leven van Samira en Ouaffa

Maar nu is het anders. Met smart wacht ik op een teken van leven van Samira en Ouaffa. Dat klinkt heel dramatisch, en dat is het ook. Omdat ik niet van wachten houd. En omdat het moslims zijn. Daar hoor je toch de ergste dingen over. En getuige de groeiende aanhang van Wilders kunnen heel veel mensen zich daarin vinden. 

Na wat heen en weer gemail schreven Samira en Ouaffa waarom ze afwezig zijn.   
Samira was thuis omdat haar ouders in Marokko zaten om haar oma te begraven en zij voor haar broertjes en zusjes moest zorgen. Op zich een nobel streven, maar na vijf weken dacht ik daar anders over. Moslims werden toch altijd zo snel mogelijk begraven? En daarbij  leek mij dat ze meer voor haar familie kan betekenen met een diploma. Vooral omdat ze blijkbaar zoveel broertjes en zusjes heeft dat ze niet eens tijd heeft om naar school te komen om te bespreken hoe ze de achterstand kon inhalen. Laat staan lessen volgen en studeren.

Het persoonlijk probleem van Ouaffa betrof een verloofde. Dat vond ik in eerste instantie niet zo alarmerend. Welke vrouw heeft er nou geen problemen met haar (toekomstige) man. Maar ik wist  niet wat het probleem precies was. Want daar weidde ze niet over uit. Ik bedacht een aantal mogelijke problemen: Zij wilde niet meer verloofd wilde zijn. Of hij wilde haar niet meer als vrouw. Of wilden ze allebei nog wel maar was hun verloving niet goedgekeurd? Of had het te maken met de bruiloft? Misschien konden ze het niet eens worden over het aantal gasten op hun huwelijksdag? Dat lijkt mij persoonlijk namelijk heel lastig, als je verloofd bent en dus gaat trouwen. Dat je dan allerlei verre familieleden moet uitnodigen. Maar ik weet helemaal niet of dat bij moslims een issue is. 

Misschien is dat wel het grootste probleem.

Erica Stedenburg is docent logopedie en pedagogiek op de pabo.

Lees haar andere columns >

Reageer op deze column



Reageer Spelregels










Bestrijd spam! Vul het anti spam getal vijf in.

Zoeken in kennisportaal