sbo Sectorbestuur Onderwijsarbeidsmarkt

Column: Debat ‘Burgerschap en identiteit in multicultureel Rotterdam’

Ook kwam ter sprake dat de stad van oudsher een grote aantrekkingskracht uitoefent op vreemdelingen.

In de Rotterdamse schouwburg vond op donderdag 31 januari 2008 het debat ‘Burgerschap en identiteit in multicultureel Rotterdam’ plaats. Het boek ‘Land van aankomst’ van Paul Scheffer vormde de aanleiding van deze avond. Hij was dan ook de hoofdgast. Verder zaten er op het podium vier mensen die het boek kritisch hadden gelezen. Onder leiding van een interviewer vertelden ze aan het publiek wat ze ervan vonden. Handig, want ik had het boek nog niet gelezen. De meningen varieerden van “Goed dat de stem van de bewoners uit oude stadswijken is verwoord,” tot “Paul Scheffer is een wolf, want hij laat de allochtone middenklasse onderbelicht en maakt zichzelf schuldig aan hetgeen hij afkeurt.” Paul verdedigde zich hevig en even leek het uit te monden in een flinke vete, maar helaas. De interviewer greep in en vestigde de aandacht op Rotterdam. Dat was immers ook onderwerp van gesprek.

Rotterdam kwam positief uit de bus. Zo noemende iemand het een stad ‘van internationale allure’. Iemand anders complimenteerde uitvoerig de skyline. Weer een andere prees het lef van de Rotterdamse bestuurders. Nadat de naam Fortuyn was gevallen, gaf zelfs de aanwezige Amsterdammer toe dat er ‘veel gebeurt in de stad’. Ook kwam ter sprake dat de stad van oudsher een grote aantrekkingskracht uitoefent op vreemdelingen. Daar zijn er dan ook veel van in Rotterdam.

Door de komst van al die nieuwkomers (Paul Scheffer spreekt uit principe niet over autochtonen en allochtonen. Dat is best verwarrend, want hoe lang duurt het voordat een allochtoon een ingezetenen is? Maar goed). Door de aanwezigheid van al die nieuwkomers herkenden de ingezetenen hun stad niet meer. En de nieuwkomers worstelden op hun beurt met het inburgeren. Want in het land waar ze aankwamen (in dit geval Nederland de stad Rotterdam) bleek het lastig te ontdekken wat de heersende waarden en normen zijn. “De idealen die de ingezetenen, of gevestigden (dat woord gebruikt Paul ook) de nieuwkomers voorhielden, leefden ze namelijk zelf niet na,” aldus Paul.

Een troost: volgens Paul leden beide partijen verlies. En konden ze dus samen op zoek naar nieuwe manieren en gedeelde normen. Dat leek mij een mooie afsluiting. Ik ging naar huis.
Aangekomen bij de tramhalte keek ik hoe laat de tram zou komen. Nou, die kwam dus niet meer, want de laatste tram reed om 20.11. Elf minuten over acht!

Daar moest ik wel om lachten. “Wat nou Rotterdam wereldstad,” dacht ik en ik liep richting huis.

Erica Stedenburg

Reageer

Wilt u reageren op deze column? Dat kan. Uw reactie wordt hier onder getoond.

Mail uw reactie >

Reacties