sbo Sectorbestuur Onderwijsarbeidsmarkt

Nog één dag. Dan heb ik vakantie. Eigenlijk zou ik al vakantie kunnen hebben, maar elk jaar verkijk ik me weer op die laatste loodjes. Studenten hebben de neiging om aan het einde van het jaar heel fanatiek te worden. Ze hebben dan bedacht dat het toch wel leuk is als je een paar studiepunten haalt. Ze leveren dan in één keer al het werk in waar ze het hele jaar de tijd voor hadden. Ze verwachten dan ook dat jij als docent dat in één keer, liefst de volgende dag, hebt nagekeken. Voor die studenten moet ik de laatste weken extra tijd in plannen, maar dat bedenk ik altijd pas als ik al bergen nakijkwerk heb ontvangen.

Tijdens het nakijken ontvang ik een mailtje van Ouaffa. Daarin staat dat ze zich heeft uitgeschreven en dat ik haar, als ik nog vragen heb, mag mailen. Die heb ik eigenlijk niet maar ik mail toch terug om haar succes te wensen met haar toekomstplannen.

Door haar mail moet ik denken aan een andere moslima, Samira, en aan ons laatste gesprek. Samira vertelde dat haar ouders weer terug zijn gekomen en dat ze daarom weer naar school kan gaan. Daarop zei ik dat ik blij was dat alles goed was afgelopen maar dat ze beter opnieuw kan beginnen met de opleiding. Ze heeft een te grote achterstand en die zou ze, theoretisch gezien, niet meer kunnen inhalen. Samira leek opgelucht. Ze was bang dat we haar weg zouden sturen. Maar nu kon ze dus blijven, en opnieuw beginnen. Daar was ze blij om, want ze wil niets liever dan juf worden. Ik ben blij met haar reactie, want de meeste studenten willen niet opnieuw beginnen.

Maar Samira wil niet alleen opnieuw beginnen, ze wil ook naar een nieuwe locatie: Rotterdam. Toen ze startte met de opleiding kon dat niet, maar nu ze opnieuw start in pabo 1 kan dat wel, naar Rotterdam, wat ze graag wilt. Samira heeft idee daar meer op haar plek te zijn en een betere aansluiting te hebben. Ook dat is theoretisch gezien geen gekke gedachte. Maar ik moet denken aan de uitslag van de Europese verkiezingen. Nergens in Nederland hebben zoveel mensen gestemd op Wilders als in Rotterdam. En Samira denkt dus dat ze daar beter op haar plek is, in plaats van hier, bij ons. Dat is nou nog eens een zwaar laatste loodje om te verteren voor de vakantie.